نقدی بر فیلم " چه کسی برای رجر رابیت پاپوش دوخت ؟!"

چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت ؟!وی

Walt Disney &

Amblin Entertainment- 1988

کارگردان

رابرت زمه کیس

نویسنده

   جفری پرایس     
گری ولف

 

بازیگران


کریستوفر لوید ( ادی ولینت )   
جوانا کاسیدی ( دولورس )    
کریستوفر لوید ( قاضی دوم )

تهیه کننده

     فرانک مارشال       
رابرت واتس

فیلمبردار

دین کاندی

مدیر اجرایی

استیون اسپیلبرگ

انیماتور

ریچارد ویلیامز

آواز

امی اروینگ

مدت فیلم

103 دقیقه

درآمد گیشه :

154 میلیون دلار در امریکا ، 394 میلیون دلار ( سراسر جهان )


حتمن خیلی از شما کارتونهایی مثل وروجک و اوستا ادر ، اژدهای پیتر ، مری پاپینز و تخت جادویی را دیده اید : تلفیقی از دنیای واقعی و کارتونی ! وقتی مرز ِ تخیلات ِ آدمها می شکند و شخصیت های کارتونی در کنار ِ آدم ها و دنیای واقعیشان راه می روند ، نفس می کشند و درگیر ِ ماجراهای مختلف می شوند . اما بخش ِ جالب تر ِ قضیه جاییست که همه ی شخصیت های محبوب ِ کارتونی یک جا – و آن هم در دل ِ دنیای واقعی – دور هم جمع شده باشند . تصور کنید شهری که دامبوی پرنده با آن گوشهای درازش از دست ِ آدمها بادام زمینی جمع کند و دافی ، باگزبانی ، دانلد داک ، میکی ماوس ، وودی وود پکر ، تویتی و سیلوستر وسط ِ دست و پای آدمها ورجه وورجه کنند

و همین حکایت ِ تون تاون ( شهر کارتونی ) است .

لس آنجلس - 1947

راجر رابیت - ستاره ی معروف تون تاون - خبردار شده که همسرش بهش خیانت کرده . جسیکا رابیت همسر ِ راجر ( با صداپیشگی کارتین ترنر ) خواننده ی جذاب ِ باشگاه ِ رنگ و جوهر است . راجر از ادی ولینت ( باب هاسکینز ) می خواهد ته و توی این قضیه را در بیاورد . ادی یک کارآگاه ِ خشک و بداخم است که چند سال پیش برادرش در جریان ِ یک سری تحقیقات ِ جنایی به دست ِ یکی از همین شخصیت های کارتونی کشته شده ( بر اثر ِ سقوط ِ پیانو !! ) و لذا دل ِ خوشی ازشان ندارد ( در واقع متنفر است ! ) و از آن وقت به بعد الکلی شده . ادی با اکراه قبول می کند و یک سری عکس محرمانه برای راجر می آورد از معاشقه ی همسرش با ماروین آکم - رییس تون تاون و کمپانی ِ آکم – ( در حال ِ بازی PattyCake ! ) راجر به شدت متاثر می شود و سر به بیایان می گذارد !!   

فردای همان روز ، پلیس جسد ِ ماروین آکم را پیدا می کند که یک پیانو رویش سقوط کرده و کشته شده ! نتایج ِ تحقیقات و انگشت نگاری ها نشان می دهد که پای راجر گیر است ! راجر از ادی می خواهد بی گناهی اش را به دادگاه ِ عالی ِ منطقه اثبات کند و اینجاست که پای شخصیت ِ منفور ِ ماجراها ( قاضی دوم ) به داستان باز می شود .

قاضی دوم ( کریستوفر لوید ) یک آدم ِ شیاد است که خیال دارد خطوط ِ نقلیه ی عمومی را جایگزین ِ تراموا کند و سود ِ سرشاری به جیب بزند . واسه این کار دنبال ِ دسیسه ایست تا تون تاون را از بین ببرد و راه ِ خطوط ِ نقلیه اش را از لس آنجلس تا پاسادنا باز کند . همین طور خیال دارد همه ی کارتونهای شهر را هم با ماده ی عجیب غریبی به اسم ِ Dip  که خودش درست کرده ( ترکیبی از تربانتین ، استون و بنزن ) مومیایی کند . ولی گره ِ اصلی ِ داستان مربوط به وصیت نامه ای می شود که ماروین از خودش به جا گذاشته و مالکیت ِ اصلی ِ تون تاون را بعد از خودش به کارتونها واگذار کرده و همین محور ِ همه ی تعقیب و گریزهاست چون هم قاضی دوم دنبال ِ آن وصیت نامه است هم راجر و ادی ( واسه اثبات ِ مالکیت ِ کارتون ها )

در نهایت پس از یک سری ماجراهای پرکشش معلوم می شود قاتل ِ اصلی ِ ماروین و برادر ِ ادی هم قاضی دوم است و ...

( چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت ؟ ) یک فرصت استثنایی بود تا ستاره های کارتون ِ کلاسیک ( از دیزنی و وارنر بروس گرفته تا ام جی ام و ترنر و یونیورسال ) زیر ِ سایه ی نفوذ ِ انکار ناپذیر ِ اسپیلبرگ - مدیر ِ اجرایی ِ فیلم - با یک کار ِ مشترک دور ِ هم جمع بشوند . اسپیلبرگ به گفته ی خودش استودیوهای دیگر ِ هالیوودی را ترغیب کرده بود تا شخصیت های کارتونی ِ خود را با قیمت ِ ناچیزی معادل ِ 5000 دلار برای هر شخصیت به دیزنی دهند . یک توافق نامه ی جالب هم بین ِ دیزنی و وارنر بروس امضا شده بود تا زمان ِ نمایش ِ میکی ماوس و باگزبانی دقیقن به یک اندازه باشد ! ( به صحنه ی سقوط از آسمان دقت کنید . )

کارگردان ِ فیلم هم زمه کیس – کارگردان ِ نام آشنای فارست گامپ و فارغ التحصیل ِ ممتاز ِ مکتب ِ اسپیلبرگ -  است . تلاش ِ زمه کیس بیشتر در این جهت متمرکز بود تا با استفاده از عنصر ِ سرگرمی ، هم مخاطب ِ کودک را پای فیلم نگه دارد و هم مخاطب ِ بزرگسال را جذب کند . هرچند خیلی ها شک دارند تکرار ِ مداوم ِ دو عنصر ِ سکس و خشونت در این کارتون – که جسیکا رابیت نماینده ی اولی بود و  قاضی دوم نماینده ی دومی -  با قواعد ِ کارتون های کودکان ، هم خوانی داشته باشد . جدا از اشاره های ضمنی ِ فیلم به کوره های آدم سوزی و مظلومیت و آوارگی ِ یهودی ها – که موضوع ِ مورد ِ علاقه ی اسپیلبرگ ِ یهودی است – طرح ِ خیانت های زناشویی و اشاره به بعضی بازی های جنسی مثل ِ PattyCake  نیز حساسیت ِ والدین را برانگیخته بود .

( چه کسی برای راجر رابیت پاپوش دوخت ) در شرایطی ساخته شد که صنعت ِ انیمیشن ِ امریکا دچار ِ رکود شده بود و لذا 50 میلیون دلاری که برای ساخت ِ آن هزینه شد ، ریسک ِ بزرگی به حساب می آمد . فیلم در نهایت با استقبال ِ فراوانی مواجه شد ، 750 میلیون دلار فروش رفت و چهار جایزه ی اسکار را از آن ِ خود کرد .

فیلم در اصل ، اقتباسی از رمان ِ ( چه کسی راجر رابیت را سانسور کرد ) نوشته ی گری ولف است . خود ِ او می گوید :

راجر رابیت حاصل ِ زمانی بود که پولی از نوشتن در نمی آوردم . از 1971 تا 1980 روی آن کار کردم و وقتی آن را برای انتشاراتم ( دابل دی ) فرستادم ردش کردند . سپس شروع به فرستادن ِ آن برای چند موسسه انتشاراتی ِ دیگر کردم و با یک شمارش ، واقعن 110 بار آن را پس فرستادند تا موقعی که انتشارات ِ سنت مارتین یک آگهی ِ یک برگی برای آن چاپ کرد . آخرین بار وقتی که کتاب به چاپ چهاردهم خود رسیده بود بیش از یک میلیون نفر آن را در سینماها دیده بودند ...

به گفته ی دان هان ( تهیه کننده ) : فیلم انیمیشن ِ زیادی داشت و کار ِ فراوانی می برد . مثل ِ ساختن ِ یک فیلم ِ کامل زنده یا یک انیمیشن ِ بلند ِ سینمایی که به طور ِ همزمان صورت می گرفت . دیزنی انیماتورها را مجبور کرد برگردند و صحنه هایی را که در آن جسیکا رابیت برهنه تصویر شده بود اصلاح کنند. برای نمایش نسخه ی DVD  نیز به قسمت هایی از بدن ِ جسیکا لباس سفیدی پوشاندند.

بعضی منتقدها عقیده دارند حرکات ِ اضافی ِ شخصیت ها خیلی زیاد است و مثلن در وضعیتی که راجر فقط ایستاده ، ضرورت ندارد گوشهایش اینقدر بجنبند ! با این حال فانتزی شیرینی در صورت و رفتار ِ شخصیت ها هست که بیننده را جذب می کند . سقوط ِ پیانو از بالا یکی از فانتزی های رایج ِ کارتونهاست ( که اینجا باعث ِ مرگ ِ مارون و برادر ادی می شود ) نکته ی جالب ِ دیگر ، کوتوله ی پنجاه ساله ای است که در آغاز ِ فیلم ، در نقش ِ یک بچه ی سه ساله بازی می کند ( هرمن ) ! کنار ِ هم قرار گرفتن ِ ادی سرسخت و خشک و راجر ِ وراج و پرجنب و جوش هم ترکیب ِ خنده داری ایجاد کرده است . نکته ی ظریف ِ دیگر رفتار ِ خیلی عادی و طبیعی ِ همه ی آدمهای فیلم با کارتونهاست که زندگی در کنار ِ موجوداتی مثل ِ دامبو ، توییتی و دافی را خیلی رایج و معمول جلوه می دهد ! نقاشی ها تماماً با دست نقاشی و رنگ آمیزی شده و برای اینکه سه بعدی و طبیعی تر به نظر برسند ، جلوه های خاصی به صورت ِ نور و سایه به ترکیبشان اضافه شده است .

در کل ، ظرایف و نکته های زیادی در این فیلم ِ سیاسی – اجتماعی نهفته است . شاید زمه کیس نخواسته است یک دفعه همه چیز را رو کند . بیننده با ریزبینی و ظرافتی که به خرج می دهد ، می تواند به تدریج نکات ِ پنهان و آشکار ِ فیلم را کشف کند .

 

با استفاده از :

http://www.pilban.com

http://www.fast-rewind.com

http://www.answers.com

http://www.spielbergfilms.com

http://www.slantmagazine.com

 

 

درباره ما

 ما و تماس با ما

پیوند ها

Copyright © www.zeitoon.net

 2005 All Rights Reserved-استفاده از مطالب با ذکر منبع بلامانع است

design: www.webnegasht.net